Grzybica

Grzybica to określenie grupy chorób zakaźnych, wywołanych miejscowym lub ogólnym zakażeniem grzybami chorobotwórczymi. Ich rozprzestrzenianiu się sprzyjają miejsca ciepłe, duszne, o dużej wilgotności powietrza (baseny, kabiny prysznicowe, itp.).

Grzybice można podzielić na powierzchowne, czyli grzybice skóry (zwykle stóp, paznokci, głowy i pachwin) oraz grzybice głębokie, zwane też narządowymi, które mogą dotyczyć każdego narządu lub tkanki i są zaliczane do tzw. zakażeń oportunistycznych (np. grzybice układu oddechowego w przebiegu AIDS).

Objawy grzybicy

Grzybice skóry dają zróżnicowane objawy, w zależności od typu zakażenia. W przypadku grzybicy paznokci obserwuje się wyraźne zażółcenie płytki, która staje się krucha, łamliwa, ulega pobruzdowaniu i pogrubieniu. Grzybica stóp i przestrzeni międzypalcowych łączy się z silnym świądem i zaczerwienieniem i łuszczeniem się skóry.

Na skórze głowy obserwuje się liczne, łuszczące się ogniska zapalne, z włosami ułamanymi tuż nad powierzchnią skóry, czasami również brodawkowate guzy pokryte ropną wydzieliną. Grzybica pochwy to z kolei silny świąd, zaczerwienienie zewnętrznych narządów płciowych i gęste serowate upławy (choć takie objawy nie są regułą).

Grzybice głębokie są trudniejsze do zdiagnozowania, gdyż często dają nieswoiste objawy charakterystyczne dla wielu innych dolegliwości. Mogą to być biegunki i objawy ze strony zainfekowanego narządu, objętego procesem zapalnym, a także bóle głowy, zaburzenia nastroju, czy przewlekłe zmęczenie.

Przyczyny zakażeń

Do zakażeń dochodzi najczęściej, gdy osoba mająca kontakt z grzybem chorobotwórczym wykazuje tymczasowo lub przewlekle obniżoną odporność. Grzybica może być przenoszona z człowieka na człowieka oraz ze zwierzęcia na człowieka, ale również poprzez kontakt z przedmiotami codziennego użytku takimi jak ręcznik i obuwie oraz powierzchniami, które sprzyjają bytowaniu grzybów (najczęściej na basenie).

Wśród czynników fizjologicznych sprzyjających wystąpieniu grzybic wymienia się przede wszystkim antybiotykoterapię, niedobór witamin z grupy B, nowotwory, zaburzenia odporności, sterydoterapię, cukrzycę, otyłość oraz niedobór immunoglobulin A.

Grzybica, podobnie jak trądzik, wciąż jest kojarzona wyłącznie z zaniedbaniami higienicznymi. Choć w wielu przypadkach może być efektem nieroztropności (brak obuwia basenowego, korzystanie z czyjegoś ręcznika, przepocone obuwie sportowe, itp.), często dotyka też osoby wręcz nadmiernie dbające o higienę.

Leczenie grzybicy

Obecnie lekarze dysponują ogromnymi możliwościami leczenia grzybic i robią to z wysoką skutecznością. Podstawą efektywnej terapii jest jednak prawidłowe rozpoznanie i dobranie prawidłowej substancji aktywnej, które w wielu przypadkach muszą opierać się na wynikach badań klinicznych i mikologicznych.

W zależności od typu infekcji oraz stanu zdrowia chorego, stosuje się leczenie ogólne i miejscowe lub skojarzone. Metody ogólne znacząco zwiększają skuteczność leczenia grzybic, ale niestety ich stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia niepożądanych efektów ubocznych.

Dodaj komentarz