Anoreksja

Anoreksja, zwana też jadłowstrętem psychicznym, to zaburzenie odżywiania, charakteryzujące się zakłóceniem obrazu własnego ciała, celową, chorobliwą utratą wagi, obsesyjnym lękiem przed przytyciem oraz niską samooceną. Na anoreksję znacznie częściej chorują kobiety, a szczyt zachorowań przypada na okres między 14 a 18 rokiem życia.

Przyczyny anoreksji

U podstaw anoreksji leżą czynniki psychospołeczne. Zwykle jest to szeroko pojęty bunt przeciwko określonemu sposobowi życia lub środowisku. Szczegółowe uwarunkowania anoreksji mogą wynikać z:

  • dążenia do wyidealizowanego modelu kobiecości,
  • lęku przed dorosłością lub własną seksualnością,
  • chęci zagłuszenia poczucia winy poprzez zachowania autodestrukcyjne,
  • nieumiejętności sprostowania wymaganiom bliskich,
  • chorobliwej potrzeby samokontroli w celu udowodnienia siły i kompetencji,
  • braku głębokich więzi rodzinnych,
  • poczucia odrzucenia.

Objawy anoreksji

Anoreksję należy podejrzewać po zaobserwowaniu następujących zachowań i zmian w wyglądzie zewnętrznym:

  • wstręt do jedzenia, odmawianie spożywania posiłków, jedzenie w samotności, ukrywanie jedzenia,
  • drastyczny spadek wagi, niespowodowany żadnym schorzeniem fizycznym,
  • wyostrzenie rysów twarzy, wypadanie włosów, suchość skóry, podkrążone oczy, łamliwość paznokci, pojawienie się charakterystycznego meszku na twarzy,
  • silny lęk przed przybraniem na wadze, zaburzone postrzeganie ciała,
  • obsesyjne zainteresowanie kalorycznością jedzenia i zdrowym odżywianiem,
  • BMI równy lub mniejszy od 17,5
  • intensywna aktywność fizyczna, wielogodzinne wykonywanie ćwiczeń,
  • drażliwość, nietolerancja chłodu, nastroje depresyjne, nadmierna potliwość.

Anoreksję cechuje szybko postępujące wyniszczenie organizmu, które prowadzi do następujących zaburzeń:

  • zwolnienie czynności serca,
  • zaburzenia trawienia,
  • zatrzymanie miesiączki,
  • obrzęki dłoni i stóp,
  • anemia,
  • depresja,
  • zaburzenia snu,
  • częste bóle głowy i omdlenia,
  • zmiany w układzie kostnym,
  • uszkodzeniem struktur pnia mózgu.

Nieleczona anoreksja w 10% przypadków prowadzi do śmierci, głównie w wyniku powikłań w postaci niewydolności wielonarządowej.

Leczenie anoreksji

Leczenie anoreksji jest procesem trudnym i długotrwałym. Osoby chore często zaprzeczają, że coś im dolega, a jeśli już decydują się na leczenie, okazuje się, że do przezwyciężenia lęku przed jedzeniem nie wystarczy silna wola.

Podstawą procesu zdrowienia jest intensywna psychoterapia, którą często przeprowadza się w warunkach zamkniętych. Znaczne wyniszczenie organizmu, stanowiące zagrożenie życia, wymaga leczenia szpitalnego i wdrożenia żywienia pozajelitowego.

Dodaj komentarz